گور به گور

این روزا گور به گور شدی
چراغ ِ نیمچه نور شدی
برای رفتنم ولی
یه پُل ِ بی عبور شدی

از من و دل چه دور شدی
یکدفه بی حضور شدی
وقتی میخواستمت عزیز
تو بیخودی صبور شدی

این من ِ بهترینتم
ای شاهپری ِ شاپَرَک
این من ِ واپسینتم
اگر که رفتی به دَرَک

تُو لحظه های شب و روز
تو بودی گرمای تَموز
چجوری باورت نشد
که من دوسِت دارم هنوز

بمون، ببین، بیخود، بسوز
رخت ِ عزا برام بدوز
به حرمتِ یه عشق ِ پاک
دیگه تو لبهامُ نبوس

این من ِ بهترینتم
ای شاهپری ِ شاپَرَک
این من ِ واپسینتم
اگر که رفتی به دَرَک

حسام حسامیان
23 فوریه

سلاح ِ سَرد

به نیلوفر حسینی خواه

عجیب غریب، با یه فریب، میبری ما رُ لَبِ تیغ
وقتی که وقتش برسه، یه ضربه میزنی دَقیق
بازَم حضور ِ حادثه، ما دوتا رُ کرده رفیق
آخر ِ این حرفا به من، بزن یه ضربهء عَمیق

برای مرگِ مَن عزیز، این بهترین مقدّمه
سلاح ِ سَردِ تو فقط، مُخَرّب ِ جسم ِ منه

عکستُ رو مجلّه و روزنامه ها چاپ میکنن
چَن روزی حبس ِ اَبَدی، بعد تو رُ آزاد میکنن
خیال نکن خاطرخواهام، میآن و دعوات میکنن
فردا با حال ِ زارشون، باز تو رُ دِلشاد میکنن

برای مرگِ مَن عزیز، این بهترین مقدّمه
سلاح ِ سَردِ تو فقط، مُخَرّب ِ جسم ِ منه

حسام حسامیان