بنام خدا
اگر قلمت به جوهر سرخ آغشته است و از همين ابتداي راه، فكر قلم كشيدن در سر داري، توصيه ميكنم كه نه وقت را هدر دهي و نه جوهر را، كتاب را ببند و فراموش كن. نه اينكه اين مجموعه اشكالي در سينه داشته باشد، بلكه يادمان داده اند كه نوين بودن يعني انتقاد كردن، انتقاد پذيرفتن، و اگر كسي انتقاد نپذيرفت فكرش بسته است و چشمانش كور. هيچكس از كيفيت انتقاد حرفي نزد و هيچكس منتقد را تعريف نكرد. پس يا كتاب را ببند و يا قلمت را به كناري بگذار و با چشم و گوشي باز و دلي پذيرا ردّ پاي هر ترانه را تا جان مطلب دنبال كن و بخاطر داشته باش كه سادگي با بي محتوائي تفاوت دارد.
گذر زمان هر موضوعي را مورد دستخوش تغيير قرار ميدهد و زبان نيز از اين امر مستثنا نميباشد. با گذشت زمان بر گستردگي واژگان افزوده ميشود و از سختي و پيچيدگي آن كاسته. اما بعضآ ديده و خوانده ميشود كه نويسندگان و ترانه سراياني اين سادگي و عدم پيچيدگي را تا مرز ابتذال و بي محتوائي كشانيده و بهانه اي بدست مخالفان سادگي و نوين شدن زبان ميدهند. از اين رو بايد مراقب باشيم كه چه ميخوانيم و چه گوش ميدهيم.
شكوفه هاي كويري اثري ست از حسام حساميان. مجموعه اي از واژگان تازه نفسي كه با دست به دست هم دادن، تركيبي زيبا را بوجود آورده اند. تركيبي كه ميتوان از سادگي و بي آلايش بودنش، پلي تا اوج احساس و زيبائي زد. حسام حساميان با برگزيدن موضوع هاي خاص كه زاده از فكر خاص خويش است، سعي بر اين دارد كه جان مطلب را آنگونه كه بايد به گوش جان مخاطب رسانيده و موجب لبخند و يا قطره اشكي شود. ميتوان با حمايت هوشيارانهء خود از خشكيدن جوهر بر پيكر قلم ادبيات نوين پارسي پيشگيري كنيم و باعث رشد و تكامل آن شويم. حسام حساميان گوهري ست از اين گنجينهء عظيم. باشد كه با حمايت و انتقاد هاي صحيح خود، باعث درخشندگي بيش از پيش اين گنجينه شويم.
رضا ميرفخرائي
پائيز 2006
1385
تورنتو كانادا
