مجموعهء دوازدهم ترانه ها، كافه لوموند به زودي ازطريق اين وبلاگ در اختيار دوستان عزيزم قرار خواهد گرفت

ترانهء بي نام

به بودنت دل نبستم مَن! به رفتنت اعتنا نكردم مَن
يك درد بودي و مَن! خنجر خورده ز خويشتن

ترانهء بي نام

يه روز ثابت و ساكت و دوری، يه شب هستي سنگ ِ صبور
يه روز آفتابي و دلگرمي، يه شب شعلهء كُرسي ِ کور

هديهء‌ تو به دل ِ من، ترك ِ من و رفتنِتِه
براي تو مثل ِ همه، آغازِ دل بستنِتِه
به يه كسي كه خُرد كُني، اون قلب ِ پاك و خامِش و
بَراش يه راهي بذاري، كه بندازي تو دامِش و
وقتي اسير ِ تو شُدِش، بِهِش بگي يك كلمه!*
براي عشق ِ ما ديگه، چاره فقط خنديدنه!*

گرچه دل ِ هزار نفر، با خندهء تو ميشكنه
كجاي اين قصّه دروغ؟ چيش واسهء تو مُبهَمه
فردا سَرِت به سنگ كه خورد، يه سَبَدِ پُر گُل بِخَر
اين همه قلب ِ عاشقُ، تو با خودت به گور بِبَر

يه روز ثابت و ساكت و دوری، يه شب هستي سنگ ِ صبور
يه روز آفتابي و دلگرمي، يه شب شعلهء كُرسي ِ کور

ترانه و آهنگ: حسام حساميان
توجه* واژه هاي كلمه و خنديدنه از نظر ِ آوايي آيينه ي هم هستند. و در قالب ترانه نيازي نيست كه از لحاظ نوشتاري نيز اينگونه باشد! لطفأ اساتيد پاي بي سوادي نگذارند! نميخواهم قافيه هاي بهتري مثل واژه ي صدمه، مقدمه و .... همه! بگذارم. سليقه ام آن بود

ترانه اي براي نگاه تو

منمُ همين ترانه! حُرمَت ِ نگاه ِ تو
بگو تا بميرم از شرم ِ نگاه ِ ناب ِ تو
يه ترانه مينويسم، براي برق ِ چشات
تا بدوني عاشقم من، ميميرم واسه نگات

شعله شعلهء چشات مصرع ِ ترانمه
با تو بودن اوّلين، آخرين بهانمه

مَن اگه لايق نباشم واسه برق ِ اون چشات
لا اقل ميشه بميرم واسه لحن ِ خنده هات
مَن اگه نميتونم با بي تو بودن سَر كُنَم
عَوَضِش ميخوام كه غصّه هاتُ خاكستر كُنم
اگه مَن نميتونم زنده كُنَم خاطره هاتو
با همين ترانه ميشه بودنم حِس بشه با تو

شعله شعلهء چشات مصرع ِ ترانمه
با تو بودن اوّلين، آخرين بهانمه

تو يعني

تو يعني تابش ِ خورشيدِ بيات
تو يعني تَرَحُّم ِ وقت ِ حيات
تو يعني تاج ِ طلا! گُل ِ سپيد
تو يعني تابِع ِ احساس ِ اُميد
تو يعني تاريکي ِ شب هاي ِ من
تو يعني تَپِش! يعني لرزِش ِ تَن
تو يعني تاراندن ِ هَوَس ز من
تو يعني تاراجگَر ِ نياز ِ تَن
تو يعني تالار ِ تام ِ عاشقي
تو يعني تَبَسُّم ِ دلدادگي

حالا که با تَبِ تو تَن به تَنَم
تو یعنی ترانه و سرودنم
توي ِ اين تَحَوُّل و تَبَلوُرَم
تو بگو تَبَرّکِ قصّه مَنَم

تو یعنی تراوش این برکات

تو یعنی ترشّح نُقل و نبات

تو یعنی تبدّل حکم جهاد

به همه جمال عالم صلوات

--

تو يعني تاسهء تَنهايي و اين بهانه هام
تو يعني تَرَنُّم ِ تازه ترين ترانه هام

شكوفه هاي كويري

به استاد سياوش قميشي
ترانه و آهنگ: حسام حساميان

اون كه درختُ آفريد، صخرهء سَختُ آفريد
براي ِ عاشقاي ِ پاك،‌ خونهء بَختُ آفريد
اون كه ما رُ اينجا آوُرد، عِشقُ به قلب ِ ما سِپُرد
تا اومَديم جُنب بخوريم، ما رُ از اين مَخمَصه بُرد

شكوفه هاي كويري، يكي يكي شِكُفتن و
هنگام ِ لحظهء وداع، حرفاي عِشق ُ گُفتن و
گُفتن كه اي آوازه خون، اين روزا عاشقا فقط
چشم بسته عاشق ميشَنُ، از كارِشون ميشن سَقَط

گُفتن كه اي آوازه خون، بگو براشون كه خُدا
دوست داره آدمي رُ كه، عاشقه چون فرشته ها

شكوفه هاي كويري، يكي يكي شِكُفتن و
هنگام ِ لحظهء وداع، حرفاي عِشق ُ گُفتن و
گُفتن كه به خُداي خوب، سلام ِ ما هم برسون
خسته تن ِ آوازه خون، پير شُدي با دلي جوون

سِير ِ مَعنوي

قَسَم به اون چشايي كه از ديدَنَم خسته شُده
از روز ِ ديدَنِت دلم به قلب ِ تو بسته شُده
قسم به اون نگاهی كه معصوم ِ و زيبا و ناب
وقتي نگاهم ميكني تو مَنُ ميبَري به خواب
خواب ميبينم دَس ميكِشَم از عادَتاي ِ دُنيَوي
با تو بودَن يه سَفر ِ! مثل ِ يه سِير ِ مَعنوي

نازنين! تنها تو بودي، كه واسَم دل ميسوزوندي
روي ِ زخماي ِ شبونه م، بوسه هاتُ مينِشوندي
تو هميشه همه جا عشق ِ مَني
توي ِ تاريكي ِ شَب تو روشني

تو با اون چِشماي ِ پاك
معني ِ مكتوم ِ معنوي رُ معنا ميكُني
تو با يك سجده به خاك
توي ِ كُلبهء دلم خوب خودتُ جا ميكُني

نازنين! تنها تو بودي، كه واسَم دل ميسوزوندي
روي ِ زخماي ِ شبونه م، بوسه هاتُ مينِشوندي
تو هميشه همه جا عشق ِ مَني
توي ِ تاريكي ِ شَب تو روشني

سفر

به استاد سياوش قميشي
ترانه و آهنگ: حسام حسامیان

میگی سفر نرو ای یار، آخه گِریه م میگیره
میگی که چشم ِ من بی تو، تو ماتِ شب اسیره
میگی سفر نرو سخته، برای من جدایی
میگی بی تو هَدَر میشن، دقایق ِ طلایی

هوا ابری اگه باشه، همیشه یادِ من باش
نگو اما چرا رفتم، دریغ، افسوس و ای کاش
بدون ِ دیدنم ای یار، شبی دیگه سحر کن
بدون ِ من تو میتونی! تو هم قصدِ سفر کن

سفر شاید برای من، تنها علاج ِ درده
نگو که خونهء قلبت، بدون ِ من چه سرده
بگذار آروم بشه قلبت، تا که آروم بگیرم
بگذار با یک تبسّم من، دوباره جون بگیرم

هوا ابری اگه باشه، همیشه یادِ من باش
نگو اما چرا رفتم، دریغ، افسوس و ای کاش
بدون ِ دیدنم ای یار، شبی دیگه سحر کن
بدون ِ من تو میتونی! تو هم قصدِ سفر کن

نبض ِ قصّه

نه تو رُ خواستن ميدونم، نه تو رُ داشتن بلدم
نه ديگه عاشق ميشم و، نه توي ِ عاشقي رَدَم
اگه بپرسي از كسي، خيال نَكُن ميگن بَدَم
تا آخرِش باهات بودَم، ببين چه بي تو راحَتَم

بي تو همه فرشته ها، تو گوشم آواز ميخونن
قدر ِ مَنُ تو آسمون، اونا كه ديدن ميدونن
دل حَرَم ِ خداس فقط! به هيشكي قرضش نميدن
شيطون و ابليس و پري، قلب ِ مَنُ پَس نميدن

شب تو به خوابم اومدي، خواب ِ شب از چشام پريد
مجنون ِ قصّه هاي تو، به نبض ِ قصّه نرسيد
اون چشاي خمار ِ تو، قربوني ِ لعل ِ لبم
بي تو به خورشيد ميرسم! روشني ُ ميطلبم

مادر

معني ِ پيچيدهء عشق، مادر ِ پاك و نجيبَم
ممنونم مَن از خُدايي، كه تو رُ كرده نصيبَم
تويي كه تو هَر دقيقه، ميشكَني صَد دفه از مَن
با همين ترانه ميگَم، خوبياتُ نَبَر از مَن

هرچي خوبيه نثار ِ، قلب ِ مَن كردي تو، مادر
تو بمون زنده هميشه! تو بمون تا دَم ِ آخر

اگه ميبيني غمي هست، توي خونهء نگاهم
همه از شِكَستَن ِ توست، اي عزیزِ جون پناهم
نگو ديگه نميتوني، روي خسته مُ ببيني
غم ِ مَن از غصّهء توست! اي فرشتهء زميني
كاش بتونم كه يه روزي، معني ِ تو رُ بفهمم
اگه تو بري از اينجا، مَن دچار ِ درد ِ زخمم

هرچي خوبيه نثار ِ، قلب ِ مَن كردي تو، مادر
تو بمون زنده هميشه! تو بمون تا دَم ِ آخر

مُعَمّا

مث ِ برق ِ نگاه ِ تو، كه به قلبم جنون ميده
مث ِ يه برگ ِ زردي كه، شُده فرتوت و خشكيده
مث ِ گريه! مث ِ هِق هِق! مث ِ ظلمت! مث ِ تاري
مث ِ قلبي كه از عشقي، شده متروك ِ تنهايي

پُر از دردم! پُر از غصّه! مث ِ كابوس! يه بي جُثه
نه از خورشيد، نه از ماهم! پُر از خالي، پُر از آهم
تو رُ يك دم نظر كردم، شدم از چشم تو روشن
به كوي ِ تو سفر كردم! به تو محتاجم اي گُلشن

مَنَم تنهاي ِ تنها و تويي خوشتر ز تنهايي
چه رسوا و چه فاشم مَن، تو امّا يك مَُعَمّايي
تو چون آيينه اي در مَن، كه هر جايي رُ ميبينم
همونجايي مث ِ مَعبَد! مَن ِ بي تو چه بي دينم

پُر از دردم! پُر از غصّه! مث ِ كابوس! يه بي جُثه
نه از خورشيد، نه از ماهم! پُر از خالي، پُر از آهم
تو رُ يك دم نظر كردم، شدم از چشم تو روشن
به كوي ِ تو سفر كردم! به تو محتاجم اي گُلشن

مظهر

آهنگ و ترانه: حسام حساميان


سلام اي يار ِ خوب و مهربونم! ميدونم تا تو هستي در امونم
تو اي همسايهء جون و جنونم! تو بيداري و خوابم يادتونم

شعر ِ مَن براتون مثل ِ يه درياس! تو شهر ِ دل ِ مَن ببين چه غوغاس
بي تو عاشقي و عشق به چه معناس؟ وقتي بي تو دلم تنهاي تنهاس

تو بودي مظهر ِ عشق و علاقه! دل ِ تنگم فقط دل به تو داده
ميام سراغ ِ تو، پاي ِ پياده! به تو ميرسم آخر، ته ِ جادّه

سلام اي يار ِ خوب و مهربونم! ميدونم تا تو هستي در امونم
تو اي همسايهء جون و جنونم! تو بيداري و خوابم يادتونم

شهريور 84 اهواز

مَرز ِ اين ترانه ها شكسته شُد

مرز ِ اين ترانه ها شكسته شُد! شعر ِ مَن به چشم ِ تو وابسته شُد
كه اگه اشكي ازش ريخته ميشه، شعر ِ مَن هم ياد ِ پاييز بكنه
لغزش ِ اين وا‍ژه هاي غم زده، چشماي كاغذمُ خيس بكنه

مرز ِ اين ترانه ها شكسته شُد! شعر ِ مَن به قلب ِ تو وابسته شُد
قلبي كه با هر تپش ندا ميده، شعرمُ بهتر و بهتر بكنم
واسه لرزش ِ دوبارهء دِلِت، واسه ت عاشقانه تر سَر بكنم

مرز ِ اين ترانه ها شكسته شُد! شعر ِ مَن به دست ِ تو وابسته شُد
گرمي ِ نجابت ِ دستاي تو، وقتي تو دستاي ِ مَن جا ميگيره
ديگه از زتدگي هيچي نميخوام! دل ِ مَن با دل ِ تو پا ميگيره

مرز ِ اين ترانه ها شكسته شُد! شعر ِ مَن به لب ِ تو وابسته شُد
لبي كه به برگ ِ گُل بوسه نداد! برگ ِ گُل پَژمُرد و خاكستر شُد
يه تبسّم از لباي لعل ِ تو، همنشين ِ مَن ِ بي بستر شُد

___

مرز ِ اين ترانه ها شكسته شُد! شعر ِ مَن به بودنت وابسته شُد
عشق ِ تو يك تبسّمه! نگاه ِ مَن در تو گُمه
بوسه زَدَن بَر لب ِ تو، خواب و خيال ِ مَردُمه

كوچ ِ بي هنگام

به رفيقان ِ نيمه راه

تو كه بودي؟ از كجا؟ به چه دليلي آمدي؟
هركه بودي، هرچه هستي، به دليلي آمدي
شكوِه و گلايه هامان دان ز توست
تو ز فقر و چون فقيري آمدي

چشمهء جاري و جوشان ِ مَرام
كوچ ِ بي هنگام را باور نداشت
در دِلَت بذر ِ محبّت كاشتيم
با تو امّا باغ ِ ما حاصل نداشت

قلبهامان همچو قلب ِ عاشقان
دل ِ زائرها را در خود ربود
با تو در خورجين ِ ما شعري نبود
بي تو امّا شاعري آخر سرود

در ضمير حرف ِ نگفته چند داريم ما به تو
حيف از آن باده كه نوشيم نزد ِ تو
گر بپرسي از چه دوري ميكنيم
گويمت از دل ِ نافرجام ِ تو

كِشون كِشون

گيس طلا

با حوصِلِه! بي عَجَله! فاصله ها رُ ميشكنم
زمين ِ واژه ها رُ با، تيغ ِ ترانه ميكَنَم
تا كه يه همصدا بشي، با دلِ پَهناور ِ پاك
شراب ِ معرفت ميدن، سجده كُني اگه به خاك
ميگن واسه عبادتا، يه عالمه ثواب ميدَن
دِلا رُ آروم ميكُنَن، شيطونا رُ عذاب ميدَن

گيس طلا! شيطون ِ چشمات، بي بَدرقه رَفتِش سَفَر
گيس طلا! خاطرخواهات، يا كولي ان يا دَر يه دَر
گيس طلا! همه چشيدن، تلخي ِ زهر ِ لباتو
گيس طلا! هيشكي نموندش، تا ته ِ ترانه با تو

شِكوِه داريم، شِكوِه از ابليس ِ چشم ِ گيس طلا
شِكوه از گُم شدن ِ شب! شِكوِه از شرّ و بَلا
شعر ِ مَن ارزوني ِ دِلداده هاي ِ با صَفا
وقتي دِل ميدَن به يار صَد بار ميگن شُكرِت خُدا

اگه تو اين شهر ِ بزرگ، يه دونه مَرد مونده باشه
قلب ِ يه گيس طلاي پاك تا آخر ِ عُمر باهاشه
كار ِ دِلا نيس اگه تن، دچار ِ نَفسه، بي حواس
اوني كه بي تفاوته، راهي ِ شهر ِ ناكُجاس

گيس طلا! شيطون ِ چشمات، بي بَدرقه رَفتِش سَفَر
گيس طلا! خاطرخواهات، يا كولي ان يا دَر يه دَر
گيس طلا! همه چشيدن، تلخي ِ زهر ِ لباتو
گيس طلا! هيشكي نموندش، تا ته ِ ترانه با تو

فرناز دیگه نمیخوامت

براي مهدي نصيري
ترانه و آهنگ: حسام حسامیان

فرناز دیگه نمی خوامت! فرناز دیگه نمی خوامت
تو کوچه های دَر به دَر، دیگه هیچوقت نمی پامت

وقتی که داشتم کَم کَمَک، به آرزوم میرسیدم
یه روز منحوسی رسید، کارتِ عروسیتُ دیدم

دیگه خون گریه کنی بر نمی گردم! ترکِ این فرقه کنی بر نمی گردم
شنیدم که از رقیب جدا شدی تو! جونتم هدیه کنی بر نمی گردم
تا که افزون شه غم و دردای تو! عبرتی شه واسهء فردای تو
تا که درسی شه واسه امثال تو! منزوی تر شه دل تنهای تو

فرناز دیگه نمی خوامت! فرناز دیگه نمی خوامت
تو کوچه های در به در، دیگه هیچوقت نمی پامت

ببخش

جاري ام از ترانه! سرشار از خاطره هاي عاشقانه!
ترانه و آهنگ: حسام حساميان

ببخش مَنُ كه واژه هام چشماتُ كَم ميارَن
اگر كه در شب ِ غَزَل مَرثيه ها ميبارَن
ببخش اگه فاصلهء دستاي ما زياده
اگر كه چشم ِ مَن و تو يه درياي پُر آبه

مسافر ِ قلب ِ مَن! تو خود ِ بودن ِ مَني
بانوي ِ دِلپاك ِ مَن! تو خود ِ دِل سِپُردَني

ببخش اگه دل ِ مَن، مثل ِ دل ِ تو پاك نيس
اگر كه دوري ِ ما، چشماتُ ميكنه خيس
هر صبح و شب به يادت، ترانه مينويسم
امّا تو از جدايي، حتا يه واژه نَنويس

ميخوام كه دَس بذارم، تو دستاي نجيبت
ميخوام كه هر چي دارم، مَن بكنم نصيبت
دلم ميخواد بدوني، قلبم واست يه چشمه س
دل بده به ترانه، اگر لب ِ تو تشنه س

مسافر ِ قلب ِ مَن! تو خود ِ بودن ِ مَني
بانوي ِ دِلپاك ِ مَن! تو خود ِ دِل سِپُردَني

سیاه مشق بانوی کوثر

براي ی.ع

تولّدت مبارک! همراه ِ دور
نظر کن به شب! سو سوی نور

از تو من دورم، فرسنگ ها، آری
زاده شد امشب، کوثری جاری

بانوی کوثر! درود ِ من بر تو
لب های خشکم زد، بوسه ها بر تو

در سادگی ها تو، گنجانده ای خود را
مَن ِ بی تو یعنی، بی سادگی تنها

که شیرینم تویی! همزاد ِ باور
که چندی کرده ام غفلت ز یاور
تو را مینوشم از جام ِ عطش ها
تویی سیمین، ز جنس ِ ناب ِ ساغر

مرا اینگونه باور کن که هستم
نه آنگونه که در ذهن ِ تو هستم
من از جنس ِ خماری دورم امّا
ز جام ِ كوثر ِ عشق ِ تو مستم

برقص در باد اگر بیهوده دِلشادی
بنال از درد و ار هم غصّه ای داری
ببار از اشک اگر هم گریه ای داری
شکست بُغضَم! شد اشک از گونه ام جاری

تولّدت مبارک! همراه ِ دور
نظر کن به شب! سو سوی نور

از تو من دورم، فرسنگ ها، آری
زاده شد امشب، کوثری جاری


سه شنبه، 25 آوریل، 2006 میلادی
ساعت: پنج صبح

بازي ِ عشق

بازي ِ عشق فردا رنگي نداره، اگه امروز دل نبازيم
اگه ما نخوایم که با نور ستاره، زندگي از نو بسازيم

اگه ديروزت حروم شد، دل بده به صبح ِ فردا
تو نذار سوزش ِ سرما، مرهمي شه واسه دردا

اگه مهربوني ِ يار، باعث ِ چشم ِ نَمِت شد
دل بده اگه ميدوني، مرهم ِ زخم ِ غمِت شد

دل بده! نذار خدا هم، تو رُ تنها جا بذاره
هيشكي جز خدا و يارت، تو رُ بيشتر دوس نداره

بازي ِ عشق فردا رنگي نداره، اگه امروز دل نبازيم
اگه ما نخوایم که با نور ستاره، زندگي از نو بسازيم