هلاکِ عشق

درختم من، درختی خشکِ خالی
شده ام میهمان ِ خشک سالی
نه برگی نه زمستان و بهاری
چه سخت است و چه دردآور زوالی

هلاکِ عشق نیستم لیک
خرابِ معنی اش آری
که هر کس بیندم گوید
تو چون مجنون گرفتاری

من از افتادن ِ برگ ِ تمام ِ شاخسارهایم
من از دل دادن ِ سهل ِهمه تن پاره هایم
من از کنکاش کور ِ شاعر و شهزاد
من از ویرانی ِ این پیکر ِ بهزاد
من از دلدادن و دوری گله دارم
نگاهم کن مگر من حوصله دارم

هلاکِ عشق نیستم لیک
خرابِ معنی اش آری
که هر کس بیندم گوید
تو چون مجنون گرفتاری

حسام حسامیان