قصّهء مهتا

مهتا هنوز شب که میشه خواب ِ ستاره میبینه
هر روز غروب که میرسه بوسهء ماهُ میچینه
شبا یه تصویر ِ قشنگ تو حوض ِ خونه میبینه
به دیدنش تا دم ِ صبح گاهی تو ایوون میشینه

دسته به دسته، صف به صف، خط به خط و ترانه وار
میگه منم یه عاشقم، جلوه ای از فصل ِ بهار

منم مهتا، منم تنها، ولی دل به غزل دارم
به این روزا و این شبها، دلم رُ دَر به دَر دادم
از اینکه فارق از عشقم، نمونده چیزی در یادم
بجویید آدما عشقُ، که اونُ در دلم دارم

منم دریا، منم فردا، منم دُخت ِ غزل مهتا
منم بارون، منم پائیز، منم یک یار ِ بی همتا
اگر که روحمُ رعدی، با صد غُرّش بیازاره
با یک خنده جواب میدم که کار ِ دشمنم زاره

دسته به دسته، صف به صف، خط به خط و ترانه وار

میگه منم یه عاشقم، جلوه ای از فصل ِ بهار

مهتا هنوز شب که میشه خواب ِ ستاره میبینه
هر روز غروب که میرسه بوسهء ماهُ میچینه
شبها یه تصویر ِ قشنگ تو حوض ِ خونه میبینه
به دیدنش تا دم ِ صبح گاهی تو ایوون میشینه

دسته به دسته، صف به صف، خط به خط و ترانه وار

میگه منم یه عاشقم، جلوه ای از فصل ِ بهار

حسام حسامیان