سادگی

میشه از صداقت و مهربونی گفت
ولی در عمل اونا رُ نَپَذیرفت
میشه از کراهت و چِش چرونی گفت
میشه هم نگاه نکرد به چیزای مُفت

میشه حرفای قشنگ زد، واژه های کال ِ کمیاب
میشه با همین ترانه، صَد پری رو رُ کُنی خواب
میشه همرنگ ِ جماعت، شد و در اوج ِ قشنگی
تن به خفّت داد و پژمرد، تا اَبَد با دل ِ سنگی

میشه امّا سادگی رُ، نَبَر از زندگی بیرون
پیشه کُن دلدادگی رُ، خودتُ نباز تو آسون
یه تضاهر به قشنگی، اگه کرد دِلا رُ رنگی
چه نیازه که بشیم ما، قهرمان ِ فیلم ِ جنگی

میشه با مداد ِ رنگی، صفحه هامون بشه خط خط
یا که روی هر جوابی، طرح کنیم سؤال ِ مُمتَد
توی ِ این ترانه چیزی، غیر ِ سادگی نیومد
بین ِ سادگی و آدم، نباید بمونه یک سد

میشه امّا سادگی رُ، نَبَر از زندگی بیرون

پیشه کُن دلدادگی رُ، خودتُ نباز تو آسون

یه تضاهر به قشنگی، اگه کرد دِلا رُ رنگی

چه نیازه که بشیم ما، قهرمان ِ فیلم ِ جنگی

حسام حسامیان