حضور ِ ناپدید

من منُ ساده نوشتم، تو ولی باور نکردی
به تو قلبمُ سِپُردم، عشقمُ از بَر نکردی

تو نخواستی من و تو ما بمونیم
دو تا یاور واسه فردا بمونیم
تو نخواستی و مَنَم از دل ِ تو دل میکَنَم
اون که تنها نمیمونه میدونم خود ِ مَنَم

منُ دادی به هوای ِ سَرد و نامرد ِ زمستون
بیا و راست و حسینی، بگو من بهترم از اون
آخه عاشق بودم و از عشق ِ تو خوندم ولی
یه روزی تو خیلی راحت گفتی که میخوای بری

تو نخواستی من و تو ما بمونیم
دو تا یاور واسه فردا بمونیم
تو نخواستی و مَنَم از دل ِ تو دل میکَنَم
اون که تنها نمیمونه میدونم خود ِ مَنَم

یه حضور ِ ناپدیدی، غم ِ چشمام ُ ندیدی
سهل و ساده، سخت و سنگین، تو چقد آسون بریدی

حسام حسامیان